مو كه چون اشترى قانع به خارم * خورى خارى و خروارى به بارم با يان چرخ قليل و بار سنگين * هنوز در روى صاحب شرمسارم خدا توبهء گنهكار را مىآمرزد ، هر چه و هر كه باشد ، اما بايد ما شرمنده باشيم ، بايد خود را اصلاح كنيم ، گذشته‌ها را تدارك كنيم ، براى اين كه اگر او بيامرزد ما بايد وظيفهء خود را بشناسيم ، مثل « حر بن يزيد رياحى » كه بالاخره نتوانست چشمهايش را در چشمهاى امام حسين ( ع ) بيندازد ، وقتى هم كشته شد آقا امام حسين ( ع ) آمد و سرش را به بالين گرفت ، ولى حر مرتباً سرش را برمىداشت و به روى زمين مىگذاشت ، چشمهايش را باز نمىكرد ، خجالت زده بود ، با چشمهاى بهم بسته جمله‌اى گفت ، به آقا عرض كرد : حسينم از من راضى شدى ؟ فرمود : آرى حر ، خدا از تو راضى باشد ؛ همچنان كه مادرت نامت را حر گذاشت ، اميدوارم در دنيا و آخرت حر باشى . حسين ( ع ) آن مظهر رحمت خدا حر را بخشيد ، اما شرمندگى حر همچنان باقى بود . خدايا ، به عزت و جلالت قسمت مىدهيم ، صفات انسانيت ، حالت توبه و انابه ، توفيق عبادت و بندگى و ترك معصيت به همهء ما عنايت فرما . خدايا ، به عزت و جلالت قسمت مىدهيم ، صفات انسانى ،